Αγιος Νικόλαος:  13-02-08
 
Σχετικά με την ανταπάντηση του κ. Αντώνη Ανηψητάκη, ο Νομάρχης  Λασιθίου Αντώνης Στρατάκης, δήλωσε τα εξής:
 

Ο κύριος Ανηψητάκης είναι, πράγματι,  οικολογικότερος των οικολόγων καθώς ανάγει την Στρατηγική Περιβαλλοντική Εκτίμηση (ΣΠΕ) σε πράσινη πανάκεια.
 

Στην απάντησή μας αναλύσαμε, εκτενώς, το γεγονός ότι το ΣΧΟΟΑΠ Ιτάνου, έχει ενσωματώσει όλες τις προβλεπόμενες οικολογικές παραμέτρους, οι οποίες εγγυώνται την αειφόρο ανάπτυξη της περιοχής. Επαναλαμβάνουμε για άλλη μια φορά ότι κατά την κατάρτιση της μελέτης ελήφθησαν υπόψη :
 

α. το Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Κρήτης, του 2003. β. η φέρουσα ικανότητα των περιοχών (ιδιαίτερα σε σχέση με το υδάτινο δυναμικό)  γ. η επάρκεια των υποδομών και δ. στοιχεία για τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία του Νομού Λασιθίου.
 

Επομένως υπάρχει η συνολική προσέγγιση για την ανάπτυξη και την προοπτική της περιοχής και γιΆ αυτό, άλλωστε, γράψαμε, την προηγούμενη φορά ότι, επί της ουσίας, η εν λόγω μελέτη εκφράζει το πνεύμα της ΣΠΕ.
 

Η επιχειρηματολογία του κ. Ανηψητάκη είναι τέτοια που δίνει την εσφαλμένη εντύπωση ότι πριν τη σχετική κοινοτική οδηγία της ΣΠΕ (2001/42/ΕΚ), η οποία ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο με την ΚΥΑ 107017/06, δεν υπήρχε καμία πρόνοια για το περιβάλλον στο επίπεδο των αρχικών μελετών.
 

Αυτό αποτελεί μέγιστη διαστροφή της αλήθειας, καθώς, τα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΓΠΣ) και τα Σχέδια Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ), είχαν σαφή περιβαλλοντική διάσταση, τόσο στο επίπεδο των δυνητικών επιπτώσεων όσο και στο επίπεδο των στόχων, βάσει των νόμων 2508/97 και 2742/99. Οι συγκεκριμένοι νόμοι είχαν, σύμφωνα και με εκθέσεις του ΤΕΕ, μια ολοκληρωμένη αντίληψη του σχεδιασμού του χώρου, έχοντας ως βασική συνιστώσα την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης.
 

Επομένως το ΣΧΟΟΑΠ Ιτάνου, όπως και ένας μεγάλος αριθμός ΣΧΟΟΑΠ σε όλη την Ελλάδα έγιναν με βάση το νόμο 2508/97, ο οποίος, στην ουσία δεν διαφέρει, ως προς τον τρόπο της συνολικής προσέγγισης των περιβαλλοντικών ζητημάτων από την ΣΠΕ.
 

Με απλά λόγια η ΣΠΕ, κ. Ανηψητάκη, απλά, εμπλουτίζει παλαιότερες κοινοτικές οδηγίες που ενσωματώθηκαν και στο εθνικό μας δίκαιο, και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τομή στην προσέγγιση του σχεδιασμού, με την έννοια ότι προϋπήρχε καθεστώς περιβαλλοντικής αυθαιρεσίας, πριν τη θέσπιση της ΣΠΕ, όπως, με τρόπο παραπλανητικό, αφήνετε να εννοηθεί. 
 

Αυτά τα γράφουν οι ίδιοι οι Πούλιος Γ., Έππας Δ και Παρθενοπούλου Σ. στην εισήγησή τους την οποία επικαλεστήκατε για να ενισχύσετε την επιχειρηματολογία σας, πλην όμως την ερμηνεύσατε με τρόπο που να υπηρετεί τις στείρες αντιπολιτευτικές σας κορώνες και το οικολογικό σας παραλήρημα.
 

Επίσης οι εν λόγω επιστήμονες γράφουν και τα εξής σημαντικά τα οποία σκοπίμως αποσιωπήσατε:  «Η ΣΠΕ, σαν έννοια, είναι σχετικά απλή, αλλά η μεθοδολογία και τα εργαλεία δεν έχουν αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό, ενώ ακόμη πιο μακριά βρίσκεται η τυποποίησή τους σε διεθνές επίπεδο ή έστω η δημιουργία κοινώς αναγνωρισμένων ορθών πρακτικών.
 

Αυτό φαίνεται από τη μεγάλη διαφοροποίηση των μεθόδων που παρουσιάζονται στη βιβλιογραφία, καθώς και από τον αριθμό των βοηθητικών κειμένων για την εφαρμογή της οδηγίας 2001/42/ΕΚ που έχουν συνταχθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, φαίνεται και από τις διαφορετικές μεθοδολογίες και αποτελέσματα που υπήρξαν κατά την εφαρμογή της ΣΠΕ σε διάφορες περιπτώσεις».
 

Στη συγκεκριμένη, όμως, περίπτωση κ. Ανηψητάκη, σε ότι αφορά το ΣΧΟΟΑΠ Ιτάνου, το πρόβλημα έγκειται στην αδυναμία συνεξέλιξης ΣΠΕ και ΣΧΟΟΑΠ, καθώς λόγω μεθοδολογικών και πρακτικών αδυναμιών της ΣΠΕ (βλ. παραπάνω), σε συνδυασμό με τον περιορισμένο χρονικό ορίζοντα κατάρτισης των ΣΧΟΟΑΠ (ολοκλήρωση μέχρι το 2008) και την έλλειψη πόρων, καθιστούσαν ανέφικτη τη δυνατότητα αυτή.
 

Αυτό είναι τελείως διαφορετικό από το να μας προσάπτεται η κατηγορία ότι προγραμματικά και εξ αρχής είμαστε αντίθετοι στην συνεξέλιξη.
 

Επαναλαμβάνουμε για άλλη μια φορά ότι στην δική μας περίπτωση, όπως και σε έναν μεγάλο αριθμό περιπτώσεων στην Ελλάδα, η συνεξέλιξη ήταν ανέφικτη για τις παλαιότερες μελέτες, λόγω, α. μεθοδολογικών αδυναμιών της ΣΠΕ, β. χρόνου και γ. χρήματος. Βέβαια, για άλλη μια φορά επαναλαμβάνουμε ότι η μη ενσωμάτωση δεν σημαίνει και αγνόηση της περιβαλλοντικής συνιστώσας, καθώς υπήρχαν κείμενες διατάξεις και παλαιότερες κοινοτικές οδηγίες, τις οποίες η ΣΠΕ έρχεται να συμπληρώσει και όχι να τις ανατρέψει.
 

ΓιΆ αυτό και οι εισηγητές περισσότερο νηφάλιοι από εσάς και χωρίς να έχουν το σύνδρομο της επίκτητης οικολογικής ανεπάρκειας γράφουν:
 

«Στο άρθρο 10 παρ. 1 της Κ.Υ.Α. αναφέρεται ότι τα σχέδια και τα προγράμματα που δεν υποβάλλονται σε διαδικασία ΣΠΕ είναι αυτά που η πρώτη προπαρασκευαστική πράξη είναι προγενέστερη της 21 Ιουλίου 2004», προφανώς λόγω περιορισμένου χρονικού ορίζοντα κατάρτισης.  ΓιΆ αυτό και στη συνέχεια αναφέρουν ότι «υπάρχει κίνδυνος απώλειας χρηματοδοτήσεων, λόγω καθυστέρησης έγκρισης των μελετών και δεδομένου ότι οι μελέτες αυτές είναι δαπανηρές είναι δύσκολη η εκ νέου εύρεση χρηματοδότησης από τους Ο.Τ.Α».
 

Επίσης σημειώνουν ότι υπάρχει ένα πλήθος σχεδίων ΓΠΣ-ΣΧΟΟΑΠ τα οποία εξαιρούνται όχι γιατί υπηρετούν κάποια σκοπιμότητα, όπως εσείς σκόπιμα επικαλείστε για την επένδυση στον Κάβο Σίδερο, αλλά για όλα τα πρακτικά προβλήματα που οι ίδιοι οι μελετητές αναφέρουν στην εισήγησή τους.
 

Αυτά τα γράφουν οι ίδιοι οι περιβαλλοντολόγοι που επικαλεστήκατε, η εισήγηση των οποίων σας εκθέτει σε ότι αφορά τους λόγους της μη ενσωμάτωσης της ΣΠΕ στην περίπτωση του ΣΧΟΟΑΠ Ιτάνου και αποτελεί απορίας άξιον πως είναι  δυνατόν να επικαλείστε εισηγήσεις και κείμενα τα οποία, στην ουσία, σας εκθέτουν και στομώνουν τα επιχειρήματά σας.
 

Τέλος, προτρέπουμε και εμείς τους πολίτες να διαβάσουν τη συγκεκριμένη εισήγηση, στη διεύθυνση  http//library.tee.gr/digital/m2196/m2196_poulios.pdf.url με θέμα «Περιβαλλοντικές επιπτώσεις των ΓΠΣ. Διερεύνηση της εφαρμογής της ΣΠΕ στα πλαίσια των μελετών ΓΠΣ και ΣΧΟΟΑΠ» για να εξαγάγουν, ανεπηρέαστοι, τα συμπεράσματά τους.