OIKOΛOΓIKH OMAΔA ΣHTEIAΣ – ΣYNENTEYΞH TYΠOY 16.5.07

     ΜΕΡΙΚΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

·    Γιατί ένα γιγάντιο έργο, ένα έργο μαμούθ σε μια ευαίσθητη περιοχή, χαρακτηρισμένη ως Νatura, με πλήθος μνημείων της Φύσης και της Ιστορίας, βαφτίζεται ήπιο και γιατί όλοι πρέπει ως τυφλοί να αποδεχτούμε αυτή τη βάφτιση. Γιατί δεν πρέπει να μιλάμε όσοι πιστεύουμε ότι η έγνοια για το νερό και το κλίμα πρέπει να’ ναι και δική μας έννοια, γιατί δεν πρέπει να αντιδρούμε όταν με τα λεφτά μας προκρίνεται η επιδότηση των γκολφ και όχι των μνημείων μας που αφήνονται στην εγκατάλειψη, του ανακτόρου της Ζάκρου για παράδειγμα.

·    Πόσο αβασάνιστα μπορούμε να επικαλούμαστε την αειφορία όταν δεσμεύουμε τα τρισέγγονα μας για 80 χρόνια. Είμαστε λοιπόν τόσο περήφανοι για όσα έγιναν επί των ημερών μας; Έγιναν πιο ανθρώπινες οι πόλεις μας, προστατεύσαμε τα μνημεία και τη φύση τους μη ανανεώσιμους πόρους της. Κι αν ως τώρα δεν τα καταφέραμε τόσο καλά τι μας διασφαλίζει ότι τώρα όλα θα γίνουν τέλεια και οι επόμενες γενιές θα μας μακαρίζουν; Μήπως θα ‘πρεπε να ‘μαστε πιο σεμνοί; Μήπως θα ‘πρεπε να αφήσουμε λίγο χώρο και στους επιγενόμενους, μήπως επιτέλους έχουν το δικαίωμα κι εκείνοι να δοκιμάσουν, να κάνουν έστω τα δικά τους λάθη;

·    Ποιος εγγυάται θεσμικά την αποτελεσματική διαχείριση της περιοχής και τώρα και στο μέλλον; Έστω ότι οι πολλοί πιστεύουν ότι ο νυν μητροπολίτης έκανε την καλύτερη επιλογή προσώπων για να στελεχώσει το Ίδρυμα, έστω ότι οι πολλοί περισσότεροι πιστεύουν ότι ο Ηγούμενος μπορεί να εγγυηθεί την τήρηση των μελετών, ποιος εγγυάται όταν κάποτε μετά από πολλά χρόνια, και τους εύχομαι ειλικρινά μακροζωία, εκλείψουν οι σημερινοί εγγυητές, ότι και οι διάδοχοι τους θα παρέχουν τις ίδιες εγγυήσεις.  Το λεγόμενο παραδικαστικό παραθρησκευτικό κύκλωμα δεν μας δίδαξε τίποτα; Γιατί χρόνια τώρα δεν υιοθετείται  η πάνδημη πρόταση της αλλαγής του καταστατικού του Ιδρύματος ώστε θεσμικά να εκπροσωπείται η τοπική κοινωνία μέσω των αιρετών της εκπροσώπων. Δεν θα ήταν αυτό μια διασφάλιση;

·     Έχουμε δικαίωμα να προβαίνουμε σε θηριώδη εγχειρήματα, όπως το παρόν εξετάζοντας μόνο ένα σενάριο, το παραδείσιο σενάριο, που προβλέπει για όλους γεμάτες τσέπες και ασύγκριτη περιβαλλοντική προστασία στην περιοχή; Δεν είναι πιθανά άλλα σενάρια, κακά σενάρια, έχουμε διασφαλιστεί απ’ αυτά. Ας διατυπώσουμε λοιπόν ένα κακό σενάριο ως υπόθεση εργασίας για να ρωτήσουμε αν το ‘χουμε εξετάσει. Δεν είναι σπάνιο εταιρείες δραστηριοποιούμενες στον ευαίσθητο τουριστικό τομέα να πέφτουν έξω, να πτωχεύουν. Τι θα κάνουμε αν ό μη γένοιτο συμβεί να μην πάει καλά η εταιρεία, που δεν έχει δα και τη μεγαλύτερη οικονομική επιφάνεια και μείνει ο τόπος άνω κάτω με ημιτελή γιαπιά, με ερειπωμένες βίλες, ή με νεκρουπόλεις, δείγματα όλων αυτών υπάρχουν δίπλα, στον Ανάλουκα. Πως απαντάμε στα πιθανά θύματα που έχοντας πιστέψει τα παραμυθένια σενάρια, πουλήσουν το βιος τους για να αγοράσουν μια θέση στον παράδεισο του Κάβου Σίδερου και ανακαλύψουν πως έκαναν μια κολασμένη οικονομική επιλογή. Από ποιον θα ζητήσουν ρέστα; Και μήπως εκείνα τα δικαστήρια αποδειχθούν πολύ πιο επώδυνα από την δική μας έγκαιρη προσφυγή που τουλάχιστον θα συμβάλει στο να γίνουμε όλοι προσεχτικότεροι; Δεν είμαστε Κασσάνδρες, διεκδικούμε απλώς να μην είμαστε μωρές παρθένες και να έχουμε εξετάσει και άλλα σενάρια λιγότερο καλά.

·    Μπορούμε να αφεθούμε μόνο στο υψηλό πράγματι επίπεδο των μελετών; Δεν επιβάλλεται να συνεκτιμήσουμε αυτό που η πείρα μας κραυγάζει, ότι η Ελλάδα σήμερα είναι μια διπρόσωπη χώρα, τέλεια σε επίπεδο νόμων αλλά παντελώς ανίκανη στην εφαρμογή των νόμων. Ποιος αλήθεια θα ελέγξει το έργο, που όμοιο του όπως λεν δεν έγινε στην πλάση, οι επενδυτές με τη μηδενική εμπειρία αφού δεν κατασκεύασαν ποτέ τίποτα, το εκκλησιαστικό Ίδρυμα ή οι υπηρεσίες της Νομαρχίας, της Αρχαιολογίας, η Δασική, η Πυροσβεστική με τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα; Και γιατί δεν πιέζουμε όλες τις πλευρές να θεσπιστεί ο Φορέας Διαχείρισης για την περιοχή Νatura όπως τον έχει επεξεργαστεί ο Δήμος Ιτάνου για να είναι βιώσιμος;

·    Μας εγκαλούν ότι αντιδρούμε στις νέες θέσεις εργασίας και ότι άμα γίνει η επένδυση θα γίνουν και τα έργα υποδομής που έχει ανάγκη ο τόπος; Ισχυριζόμαστε ότι αν εισρεύσουν οι χιλιάδες εργαζόμενοι οι μόνοι ευτυχείς θα είναι οι δείκτες απασχόλησης και η κυβέρνηση στην Αθήνα, το τι θα γίνει εδώ είναι δύσκολο να προβλεφθεί και πολύ φοβούμαστε ότι δεν θα αρέσει στην πλειοψηφία των κατοίκων. Δεν υπάρχει καμιά προετοιμασία. Κι όσο για τα έργα υποδομής, σχέδια πόλης, βιολογικούς, διαχείριση απορριμμάτων, δρόμους ας διδαχτούμε από το τι έγινε τόσα χρόνια στην Ελούντα, στο Μόχλος ή στο Μακρύ Γυαλό. Έπρεπε τουλάχιστον να συναρτήσουμε τις υποδομές με την αποδοχή των επενδύσεων και όχι να τις περιμένουμε εκ των υστέρων γιατί είτε δεν θα ‘ρθουν είτε θα ‘ρθουν ως μπαλώματα.

KAI KAΠOIEΣ ANAΓKAIEΣ ΔIEYKPINIΣEIΣ

·    Καταφεύγουμε στο ΣτΕ γιατί σε καμία από τις προτάσεις μας, που αν τις μελετήσετε θα διαπιστώσετε ότι προσπαθούν να απαντήσουν στα παραπάνω ερωτήματα, δεν πήραμε απάντηση από κανένα, εισπράξαμε μόνο ύβρεις, συκοφαντίες, ενίοτε και απειλές. Η επιδίωξη μας ήταν ένας συμβιβασμός στο πλαίσιο της αειφορίας, ώστε να είναι αποδεκτός από τα παιδιά μας.

·    Το ιδανικό για μας θα ήταν η περιοχή αυτή να γίνει ένα παγκόσμιας απήχησης φυσιολατρικό, πολιτισμικό πάρκο, μια πολυδιάστατη επένδυση οικονομική, πολιτιστική, περιβαλλοντική, επιστημονική, για ντόπιους και ξένους, τώρα και στο μέλλον, ένα διεθνές υπόδειγμα αειφορίας. Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα διεθνώς που στην αρχή δεν έπειθαν τις τοπικές κοινωνίες, εκ των υστέρων όμως οι τοπικές κοινωνίες έγιναν πιστοί υπερασπιστές τους. Τέτοια λύση ποτέ δεν εξετάστηκε, ούτε κι εμείς επιμείναμε. Βλέποντας τους συσχετισμούς, το επίπεδο της περιβαλλοντικής ευαισθησίας,   είπαμε πως ένας τέτοιος αγώνας θα ‘ταν άνισος, δεν θα είχε αποτέλεσμα και στραφήκαμε σε πιο ρεαλιστικούς στόχους. Αποδεχτήκαμε την επιχειρηματική λύση, εκτιμήσαμε όμως ότι το Ίδρυμα δεν θα ήταν ο πούρος ιδιώτης και θα συμμεριζόταν τους προβληματισμούς μας, επιδιώξαμε το διάλογο, την ενημέρωση στοχεύοντας να γίνει ένα έργο παραδειγματικό που θα αντιστρέφει τη φθίνουσα πορεία του τουρισμού στην Κρήτη. Όταν όλοι μιλούσαν για σκάνδαλο εμείς επικεντρωθήκαμε στους όρους του έργου. Συμβάλαμε πρωταγωνιστικά στην πρώτη πραγματική ενημερωτική ημερίδα όπου ακούστηκαν αυθεντικά όλες οι πλευρές. Οι προτάσεις μας έκαναν αίσθηση, κανείς δεν μας είπε ότι έχουμε άδικο, αλλά τελικά δεν αξιωθήκαμε ούτε καν μιας αιτιολογημένης γραπτής απάντησης. Λόγοι αγωνίας αλλά  και αξιοπρέπειας μας οδηγούν στο μονόδρομο της προσφυγής. Ένας επιπλέον έλεγχος δεν βλάπτει, ας έχουμε εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη και ας κοιτάξουμε το χρονικό διάστημα που θα μεσολαβήσει μέχρι την απόφανση του ΣτΕ να καλύψουμε τα τεράστια ελλείμματα που έχουμε για να δεξιωθούμε αποτελεσματικά αυτή την επένδυση, ακόμα κι αν αυτή εγκριθεί ως έχει.

·    Τέλος ας ευχηθούμε σε όλους να μάθουμε να συζητάμε και να επιχειρούμε να συνθέτουμε τις διαφορετικές απόψεις, αντιμετωπίζοντας τες κατ’ αρχήν ως δημοκρατικό πλούτο κι όχι ως εχθρικές. Αλλά κι όταν οι διαφορές παραμένουν τουλάχιστον ας τις διαχειριζόμαστε με πολιτισμένο τρόπο.