ΥπομονήTο πλοίο της υπομονής αναχωρεί ούριος ο χρόνος ως μέγα σύμμαχο τον λογιάζεις ελπίς, ποια ελπίς βεβαιότης για την παράταση των απολαύσεων για τη συνάντηση του παραδείσου του έρωτα ούτως ειπείν μετ’ ου πολύ της μέθης παρελθούσης σε ναυάγιο επνίγη η υπομονή κι ο χρόνος μηδέ σύμμαχος, μηδέ εχθρός έτι χειρότερον αδιάφορος ο χρόνος BιογραφικόΚλαδί-κλαδί το δέντρο του μύθου κατεβαίνω σε κάθε στάση παντοτινή πιστεύω τη φωλιά μου αδιόρθωτος μυθοποιός ακόμα και στο τελευταίο κλαδί πριν απ’ το χώμα Λευκόγια το λευκό για το απλό για το ελάχιστο για το ωραίο για το λευκό λοιπόν που έκρυψε την τέχνη επτά χρωμάτων Στερνή μου γνώσηΛένε πως οι μύθοι καταρρέουν. Λένε πως οι μύθοι ξεγελούν. Kι έφτιαξαν κάτι λέξεις από μαχαίρια να τους αποτελειώσουν. «Aποστασιοποίηση, απομυθοποίηση...» Kι έφτιαξαν κάτι συμβουλές όλο φορμόλη να διδάξουν τους νεαρούς μυθοκτόνους. «προσοχή, είναι χίμαιρα, παγίδα, γκρεμός...». Άκου λοιπόν τώρα τον μεταμεληθέντα γέροντα μυθοκτόνο πως διαδηλώνει «Zήτωσαν οι μύθοι οι μεθυστικοί» Aναζήτησημε το μύθο σκήπτρο της ευτυχίας με τη γνώση δεκανίκι της θλίψης με την πείρα αποκούμπι της σοφίας Ένα ίχνος μόνοΔεν είμαι πανταχού παρών Πως άλλωστε θα γίνονταν αλλιώς; αφού Θεός δεν είμαι ένα ίχνος μονάχα άφησα ανάμεσα στα τόσα που θα μπόραγα όμως φρόντισα να ‘χει λίγο ενδιαφέρον μια τόση δα αναψυχή για τους περίεργους -σαν και μένα- που στις τομές με τ’ άλλα ίχνη αναζητούσαν των άλλων δρόμων τις κρυμμένες ομορφιές Οι πολιτικοίΟι πολιτικοί κατάντησαν εκφωνητές επικηδείων όσο περισσότεροι οι επικήδειοι τόσο μεγαλύτερη η επιτυχία τους Για την τύχη να ζεις για τη χαρά τη ζωής ποιοι θα μιλήσουν; τα άρλεκιν και οι πόρνες; Πως στο διάολο πνίγεται το γέλιο του μωρού Φύσηθεά μητέρα αφέντρα φίλη δούλα ξένη νεκρή εικονική εκδικήτρα ΠροτιμήσειςΜέγας πράγματι ο Αλβέρτος συνόψισε έξοχα σε μικρό εύληπτο τύπο το μυστήριο του σύμπαντος Όμως εγώ προτιμώ τα πουλιά σπουργίτια, περιστέρια, καρδερίνες να διδάσκουν τα ελάχιστα και τα ουσιώδη στο κολέγιο της Άνοιξης Υποκλίσειςυποκλίνομαι στους νικητές της βαρύτητας στον ήλιο τον ανεγείροντα τα άνθη στον οίστρο τον ανθίζοντα τα πάθη στον ρου τον ανάστροφον του ποταμού και στους ηττημένους της βαρύτητας υποκλίνομαι στο αγριολούλουδο το κυρτωμένο απ’ το άρωμά του στον έρωτα που έχασε το ρο του στην ρυτίδα του ιδρώτα την κοίτη ΠάσχαΚαι ώ της Αναστάσεως το στρείδι στον μυχό των ονείρων μου ανεώχθη σεισμός διέρρηξεν τον ειρμό των ωρών του χρόνου το διάνυσμα υπεκλίθη νάτην νάτην ανέτειλεν η οπιούχος παπαρούνα Κίρκη σπαράττουσα καύλουσα εκπάγλως να την τώρα εγκολπώνεται στο ιξώδες μετάξι σου το τοξώδες μου πάθος ωχ-ξανά ωχ-ξανά ωσαννά ηδυφώνως τα μέλη την θείαν ζεύξιν υμνούσι
ΤζάκιΤα ξύλα υπόσχεση η φωτιά μύθος η στάχτη γνώση Παρατηρήσειςεπιτυχία μεθαδόνη της ευτυχίας μύθος το δέρμα της αλήθειας κι ο αετός στου μυρμηγκιού το δρόμο ΣυστάσειςΚάτι έχτισες μέσα μου μ’ αυτό μιλάω πια φύτρα δική σου μα όχι εσύ Θα σας συστήσω κάποτε αναρωτιέμαι αν ταιριάζετε ΓεωγραφίαΣτη ραχούλα της μύτης σου κουρνιάζω την ψυχή μου απ’ τη ραχούλα ως τα δάση η δική μου υδρόγειος και τα πόδια σου η πιο ζεστή Ανταρκτική
Πολυτεχνίτηςδύτης στη δίνη των αδύτων σου νικητής και χαμένος με μύθους ήλους καρφώνω τις στιγμές στο σύννεφο του χρόνου προσπάθησα να παγιώσω την Άνοιξη όταν συνήλθα ήταν ήδη Χειμώνας
ΓεωλογίαΣιωπή ο τρόπος της ιζηματογένεσης κάθε φωνή -κι ο πιο μικρός ψίθυρος- και νέα ανάδευση που αναβάλλει την αλήθεια των κρυστάλλων
ΛέξειςΚάθε εύστοχη λέξη σφαίρα απελευθερωτική η ίδια λέξη όταν κρυώσει κάγκελο φυλακής ΜομφέςΜέμφομαι το χρόνο γιατί αργεί μέμφομαι το χρόνο γιατί βιάστηκε ποτέ στην ώρα του ο χρόνος ΧρόνοςΟ χρόνος έσταξε απ’ το σύμπαν δάκρυ μετά από λίγο στέγνωσε ωσάν μηδέποτε να υπήρξε χρόνος κι όμως σ’ αυτό το δάκρυ τρικύμισαν τ’ ανθρώπινα οι μεγάλες τους ιστορίες με το έξω χυμένο αίμα κι οι άλλες οι μικρές με το μέσα κόκκινο κι όλα αυτά σ’ ένα δάκρυ που κράτησε μόλις τέσσερις ήμισυ δισεκατομμύρια χρόνια Της Παναγίαςπριν τα ημερολόγια και τις γιορτές της Παναγίας ήταν τα τζιτζίκια που μαρτυρούσαν τον Αύγουστο Δίδαγμα ΙστορικόΑυτό που μου ‘μαθε η Ιστορία στις πολύ χοντρές γραμμές της που αξιώθηκα να διδαχτώ είναι πως έχασαν πάντα οι Μεγάλοι της Εκείνοι που σαν τον Αλέξανδρο τον Ναπολέοντα ή και τον Χίτλερ κατέκτησαν τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο Όχι πως οι άλλοι που καθυστέρησαν δεν έχασαν κι εκείνοι Τούτο το δίδαγμα αφορά όμως μόνο την προσωπική μου ζωή τις μεγάλες μου ήττες τις πανωλεθρίες της ζωής μου τις οφείλω στις μεγάλες μου κατακτήσεις ΔιαβήτηςΌσο ανοίγω του χρόνου το διαβήτη σιμώνοντας το τέλος τόσο μπορώ μακρύτερα προς τα πίσω να τον στρέφω και καλύτερα να κατανοώ τα γεγονότα που σημάδεψαν την Iστορία τη μεγάλη και τη δική μου τη μικρή Έτσι γίνεται και η σοφία με το γήρας ζευγαρώνει ΚρεμάστραΑπό κάποιες έννοιες έμεινε μόνο το σχήμα τους η λέξη ρούχο χωρίς κορμί να ντύνουμε το λόγο μας τη λέπρα για παράδειγμα τη χρησιμοποιούμε για να δηλώσουμε απέχθεια ανυποψίαστοι απ’ τις οιμωγές στη Σπιναλόγκα κάτι ανάλογο όπως με τους παλιούς έρωτες ρούχα χωρίς κορμί στου νου μας την κρεμάστρα Ο χρόνος όλα τα στρογγυλεύειο χρόνος όλα τα στρογγυλεύει κι εγώ που αγάπησα τις αιχμές πώς να του πω ευχαριστώ;
παράξενος τύποςΘα μαι μάλλον παράξενος τύπος οι σιωπές με δονούν οι ψίθυροι με ξεκουφαίνουν οι κραυγές δεν μ’ αγγίζουν EκλαϊκεύσειςΘα την έχετε ακούσει τη θεωρία των κβάντα «αν γνωρίζουμε την ταχύτητα ενός σωματιδίου δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τη θέση του κι αν γνωρίζουμε τη θέση του δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την ταχύτητα του» Αν την προσπεράσατε από δέος στην επιστήμη Αν είπατε «μοντέρνα φυσική, ανώτερα μαθηματικά, δεν είναι αυτά για μας» κάνατε λάθος η θεωρία των κβάντα είναι τόσο εύκολη να την καταλάβεις γιατί είναι σαν τον έρωτα όταν βιώνεις την μαγεία του δεν ξέρεις που βρίσκεσαι κι όταν μπορείς να τον προσδιορίσεις έχεις χάσει τη μαγεία του AπόδρασηΤο μυστικό μου, η κιβωτός μου τώρα μουσείο οι στίχοι μου εκθέματα συλλέγουν χάχανα και συγχαρητήρια δυο στίχοι περιστέρια ευτύχησαν και το ‘σκασαν ήταν την ώρα που τα κοστούμια έκοβαν την κορδέλα Αρχαιολόγων απαγορεύσειςΜα και βέβαια σας καταλαβαίνω αγαπητοί μου αρχαιολόγοι και στις απαγορεύσεις σας τις τόσο χρήσιμες υπερθεματίζω όμως υποψιάζομαι και το δίκιο των βαρβάρων να κι η γη ένα κορμί είναι προορισμένο να χωνεύει αθρώπων έργα κι έρωτες για σκεφτείτε δηλαδή αν κάθε άγιος έρωτας που πέρασε έλεγε στον επόμενο «χτίσε παραπέρα» Ο στρατηγόςΟ στρατηγός που έχασε το δέρμα του στις μάχες ντύθηκε τα παράσημά του κι επιβιβάστηκε στο πλοίο με τους κωφούς κωπηλάτες Θα περνούσε στην Ιστορία γιατί άδετος αυτός θα σίμωνε στο νησί των Σειρήνων και θα το προσπερνούσε αγέρωχος και απαθής ο στρατηγός που έχασε το δέρμα του στις μάχες
AνακαλύψειςEίναι δίπλα μας Αόρατο περιμένει την εύστοχη λέξη για να αρχίσει ν’ αναπνέει τ’ όνομά του ΔυοMονόδρομοι δεν υπάρχουν Δυο οι τρόποι να δεις το σύμπαν με τηλεσκόπιο ο ένας μέσα απ’ τα μάτια σου ο άλλος Δυο και τα μεγάλα κόμματα Oι ερωτευμένοι και οι άλλοι Eυχήν' αποκτήσω τη χάρη των ποιητών να μιλήσω στους ανθρώπους και στα πουλιά όπως μιλώ στην πέτρα ανεπηρέαστος για να αξιωθώ κάποτε να δροσιστώ κι απ' τη δική τους φλέγα
2000μ.Χ.Οι νευρωτικοί κατέλαβαν την χώρα της πολιτικής Στέφθηκαν αγωνιστές κατά τα ειωθότα Οι πολιτικοί στίχοι εξορίστηκαν στη χώρα της σιωπής παίρνοντας άρον-άρον μαζί τους και τους ποιητές Οι αγωνιστές διερωτώντο βαθυστόχαστα για τη σιωπή των ποιητών έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν πως στίχοι νευρωτικοί δεν φτιάχνονται Συστήματα και Εξισώσειςοι αριστεροί το συνηθίζουμε να μιλάμε με εξισώσεις και να τις λύνουμε στο πι και φι οι αλλόδοξοι συνομιλητές μας δεν έχουν καμιά τύχη τώρα, αν η ζωή τις λύσεις μας δεν επιβεβαιώνει φταίει φυσικά το σύστημα των εξισώσεων Εξήγησηίδιος μήνας ίδιος τόπος μα πόσο αλλιώτικες οι μυρωδιές πρέπει να ‘ταν μέσα μας το γιασεμί Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση
Στο σεντόνι του έρωτα σημαία να προσεύχονται τα πρωινά οι μαθητές κι η σάκα τους με τα φτερά των ποιητών να τους τραβάει τα πάνου
ΛONΔINO 7.7.05
Λονδίνο 7.7.05. Bόμβες στους δρόμους, στο μετρό Δεκάδες οι νεκροί, εκατοντάδες οι τραυματίες Eίμαι ένας απ’ αυτούς δεν είμαι όμως αθώος μέρος μικρό της λείας της Δύσης απολαμβάνω Δυο μέρες πριν στην ίδια πόλη παρακολούθησα τη συναυλία των αστεριών της ποπ για χάρη των φτωχών του κόσμου δεν είμαι βέβαια ήρωας το κέφι μου έκανα Στη Bαγδάτη σήμερα με μακέλεψαν όπως κάνουν κάθε μέρα μόλις μου ρήμαξαν το μαγαζί μου και το ‘να μου ποδάρι δεν είμαι όμως αθώος μετά από τόσα χρόνια σιωπής, υποταγής και πίστης Eγώ είμαι ο καμικάζι που θυσιάστηκα ξεκάνοντας 5-6 γιάνκηδες πήρα και μερικά παιδάκια που έπαιζαν πιο κει δεν είμαι βέβαια ήρωας ρωτήστε τις μανάδες τους, ξέρουν αυτές Δεν είμαι ήρωας, δεν είμαι αθώος φιλάνθρωποι και βιαστές τον κόσμο δεν τον φτιάχνουν Mέμνησο Mαχάτμα Γκάντι τον ανθρωπάκο εκείνο μέμνησο.
Μπαλάντα
Όταν η απωτάτη στιβάς η επονομαζόμενη και ερωτική υπερθερμανθεί οι δεσμοί σπάζουν το μεσαίο σύμφωνο αδυνατεί να σταθεροποιηθεί πόθος, πόνος, πόθος, πόνος Τότε λοιπόν επέρχεται η διάρρηξη του δεσμού το θήλυ ηλεκτρόνιον εκτινάσσεται στον μακρινό γαλαξία των μουσών το δε άρρεν πλάνον ηλεκτρόνιον εκτοξεύεται στης ποίησης την πένθιμη εσωτάτη στιβάδα τις έναστρες νύχτες στίχους αναβοσβήνω στα αβέβαια σήματά σου απαντώ
Σαν τον Aρχαιολόγο
Να κάπως σαν τον αρχαιολόγο που βρίσκει ασύλητο τρανό παλάτι και με μια αιτία, μια δικαιολογία, μια πρόφαση το ξαναθάβει μαζί με τη χαρά του και έκτοτε σχεδιάζει να επιστρέψει βασιλιάς στους θησαυρούς του ρυθμίζοντας και την τελευταία λεπτομέρεια ως και τα ευφυολογήματα που θα έλεγε στον τύπο κατά την πανηγυρική τελετή δεν χρειάζεται να σας πώ βέβαια πως άλλος τελικά θ' ανακαλύψει το παλάτι ελάχιστα πριν εκείνος ο μεθοδικός αρχαιολόγος ολοκληρώσει την προετοιμασία της επιστροφής του
Σόφισμα
Με ρώτησες Ποιό σύνδεσμο προτιμώ Το διαζευκτικόν "ή" ή το συνδετικόν "καί" Το "και", το "και" είπα ως έτοιμος από καιρό γιατί τα θέλω όλα αλλά και γιατί δεν μ' αρέσουν οι αποκλεισμοί Βλέπεις, δεν κατάλαβα πως απαντώντας σου αποδέχτηκα το "ή" της ερώτησης σου Κι εμεις οι αριστεροίΝα που με μια έννοια γίναμε κι εμεις οι αριστεροί κεφαλαιοκράτες φυλάμε στα θησαυροφυλάκια μας τις καθαρές ιδέες μας και την ηθική μας, την ανεπίληπτη βεβαίως αλλά κι αριστοκράτες γίναμε με μιαν έννοια μακριά απ' τον συρφετό της αγοράς ατσαλάκωτοι μασώντας τσίχλες τις παλιές δόξες δυο τρεις πανηγύρεις ετησίως απεργίες, διαδηλώσεις, εκδηλώσεις μνήμης φτάνουν για να ξεσκονιστούν τα παλιά παράσημα κεφαλαιοκράτες κι αριστοκράτες γίναμε και παρακολουθούμε άλλους ν' αλλάζουν τον κόσμο ερήμην μας ευθύνη μας
Άλλοι καιροί φίλε μη σπεύδεις του Λεωνίδα να γίνεις οπαδός μάχου τους Πέρσες μέσα σου είναι φίλε μη σπεύδεις του εφιάλτη να γίνεις τιμητής μάχου τους Πέρσες μέσα σου είναι ΓραμματικήOι εγκλίσεις στον έρωτα αλλάζουν η προστακτική ας πούμε γίνεται ικετευτική "Aγάπα με"
Bonnie Eισέβαλες στο λεξικό μου άλλαξες τις αγαπημένες λέξεις άλλη είναι πια η θάλασσα Xώθηκες στους δίσκους μου έγειανες τις γρατσουνισμένες νότες “το κύμα τ' αλμυρό” έφυγες κι έμεινες ληστής στα όνειρά μου
|